logo
logo opvulling
Header image
Header image
Header image
logo opvulling
logo opvulling
Home >  Actualiteiten > Nieuwsarchief 2012

Nieuwsarchief 2012

Adoptie mogelijkheden Nederlandse oorlogsgraven uitgebreid

Onder het motto: Het beste pleidooi voor vrede is een oorlogsgraf, een vrij vertaalde uitspraak van Albert Schweitzer, heeft de Oorlogsgravenstichting de mogelijkheden om een Nederlands oorlogsgraf te adopteren uitgebreid. Bestond aanvankelijk alleen de mogelijkheid om een graf van een Nederlands oorlogsslachtoffer van wie geen nabestaanden meer bekend zijn op het Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen en het Nationaal ereveld Loenen op de Veluwe te adopteren, met ingang van 1 december 2011 kunnen ook Nederlandse oorlogsgraven die in beheer en onderhoud zijn van de Stichting op reguliere begraafplaatsen in Nederland in aanmerking komen voor adoptie door derden. Voorwaarde voor alle adopties blijft dat er geen nabestaanden meer bekend zijn.

De Oorlogsgravenstichting is in 1946 in het leven geroepen om de graven van Nederlandse oorlogsslachtoffers in te richten en te onderhouden. Namens de Nederlandse overheid oefent de Stichting toezicht uit op het onderhoud van ruim 50.000 Nederlandse oorlogsgraven die verspreid liggen in vijftig landen. De Tweede Wereldoorlog, die voor Nederland duurde van 1940 tot en met 1945, en de gebeurtenissen daarna komen steeds verder van onze beleving af te staan. Dat is begrijpelijk want wij leven nu al tientallen jaar lang in vrede. Met het verstrijken van de jaren vermindert ook de kennis over die geschiedenis. De Oorlogsgravenstichting vindt dat de herinnering aan de oorlogsslachtoffers en de periode waarin zij leefden niet verloren mag gaan en in ere gehouden dient te worden. Hun namen en het hoogste offer dat zij gaven voor de vrijheid van ons land mogen nooit vergeten worden. Steeds meer nabestaanden die de oorlogsslachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog hebben gekend, vallen weg. Wij zijn nu op een punt gekomen dat er graven beheerd worden van oorlogsslachtoffers van wie er geen nabestaanden meer in leven zijn. De Oorlogsgravenstichting zorgt ervoor dat Nederlandse oorlogsgraven voor altijd bewaard blijven en goed onderhouden worden. Maar ook de namen en de verhalen van de oorlogsslachtoffers moeten in herinnering worden gehouden door mensen die nu leven. Daarmee wordt het besef dat vrede en vrijheid niet vanzelfsprekend zijn, onderstreept.  


Wieteke van Dort en Harrie Berghout onthullen het monument
Wieteke van Dort en Harrie Berghout onthullen het monument

Monument Tarakan in plaats van een grafsteen

Ontroerende taferelen op het ereveld Loenen van de Oorlogsgravenstichting. "Twintig jaar heb ik geijverd voor het monument. Niemand kon mij helpen. Tot ik in contact kwam met Wieteke van Dort en haar het verhaal over de dood van mijn vader vertelde. Zij zegde direct alle steun en hulp toe" aldus een gelukkige Harry Berghout. Opbrengsten van benefietvoorstellingen, bijdragen van gulle schenkers en een bijdrage van de Oorlogsgravenstichting maakten het monument mogelijk. Op 19 januari 2012 ging een grote wens van Harry in vervulling en onthulde hij samen met Wieteke het Monument Tarakan op het ereveld Loenen. Ruim 250 nabestaanden, waaronder opvallend veel jongeren, en genodigden woonden de herdenking bij. "Het is weliswaar geen graf, maar op het monument staat de naam van mijn vader en daar kan ik eindelijk bloemen leggen ter ere van hem."

Vergeet hun naam niet 
Die van ons zijn heen gegaan
Vergeet hun naam niet
Alsof zij nooit hebben bestaan

Met het gedicht 'Vergeet hun naam niet' van Cees van Wijgerden begon de heer mr. R.S. Croll, president van de Oorlogsgravenstichting, zijn toespraak ter gelegenheid van de onthulling van het Monument Tarakan. Hij bracht in herinnering dat meer dan 180.000 Nederlanders het leven verloren als oorlogsslachtoffer. Het gaat hier om militairen en burgers, mannen, vrouwen en kinderen. Allemaal oorlogsslachtoffers die op verschillende plaatsen en onder verschillende omstandigheden zijn omgekomen sinds 9 mei 1940. Voor 50.000 oorlogsslachtoffers kon een graf worden ingericht. Het graf is een krachtig en belangrijk symbool bij het verwerken van verlies. Door het afscheid nemen en het bezoeken van een graf komt het rouwproces opgang en krijgt het gemis van een dierbare na verloop van tijd een plaats in ons leven. Van 130.000 slachtoffers zijn nooit stoffelijke resten gevonden, ze verdronken op zee, hun lichamen rusten in massagraven bij Duitse of Japanse concentratiekampen of ze zijn vermoord in de vernietigingskampen van de nazi's. Hun nabestaanden vonden geen troost en verwerking bij een graf.



De naam zichtbaar en tastbaar
De naam zichtbaar en tastbaar

Ten einde ook deze slachtoffers te kunnen herdenken, zijn hun namen door de Oorlogsgravenstichting opgetekend in 42 gedenkboeken. Hoewel deze boeken voorzien in de behoefte om namen te bewaren, realiseert de Stichting zich dat het nodig is om namen permanent zichtbaar te maken daar waar mensen bijeenkomen om te kunnen herdenken. Vanaf vandaag staan op het ereveld Loenen ook de namen van 92 KNIL militairen vermeld die bij Tarakan zijn omgebracht op 19 januari 1942 en een zeemansgraf kregen, vandaag precies 70 jaar geleden. Dat zo een plek nodig is, maakt de aanwezigheid van de vele nabestaanden duidelijk. De Oorlogsgravenstichting gaat over graven. Daar en daar alleen voor ontvangt de Stichting jaarlijks een doelfinanciering van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. De Stichting vindt het een erkenning voor het belang en betekenis van het ereveld Loenen dat de initiatiefnemers van het Monument Tarakan gekozen hebben voor plaatsing van het monument op het ereveld. Ook hoopt de Stichting op termijn voor andere nabestaanden die nog immer lijden onder het gemis van een monument waar zij hun dierbare kunnen gedenken en een bloemetje kunnen leggen, op het ereveld Loenen een plaats van troost en bezinning te kunnen bieden. Hierdoor zal de boodschap van het ereveld als waarschuwing dat vrijheid een verworvenheid is waarvoor hard is gestreden en waarvoor heel veel mensen grote offers hebben gebracht, breder worden. "Het is onze plicht steeds opnieuw bij die vrijheid te blijven stilstaan. Daar zullen wij allemaal, jong en oud, ons steentje aan moeten bijdragen uit eerbied voor onze oorlogsslachtoffers." aldus de heer Croll.


Eindelijk een plaats ter bezinning en troost om bloemen te leggen
Eindelijk een plaats ter bezinning en troost om bloemen te leggen



G. Flieringa
G. Flieringa

Gouden erespeld voor consul Oorlogsgravenstichting

Tijdens een gezellige receptie in het gemeentehuis van Losser op 31 januari 2012 ontving de heer S.H. Dijkstra, consul van de Oorlogsgravenstichting, een gouden erespeld van de Oorlogsgravenstichting uit handen van de heer G. Flieringa, algemeen directeur van de Stichting. De heer Dijkstra kreeg dit ereteken voor zijn 24-jarige consulschap. Familieleden en collega's van de heer Dijkstra woonden de uitreiking bij. Ook de burgemeester van de gemeente Losser, de heer mr.drs. M. Sijbom, was hierbij aanwezig.

In zijn toespraak memoreerde de heer Flieringa dat de heer Dijkstra al die jaren de “ogen en oren” van de Oorlogsgravenstichting was in de gemeente Losser. Als lokaal vertegenwoordiger van de Stichting droeg de heer Dijkstra zorg voor de in- en externe contacten met betrekking tot het onderhoud van 1 Nederlands oorlogsgraf (waarin 2 slachtoffers begraven liggen) en in totaal 8 geallieerde oorlogsgraven op drie verschillende plaatsen in de gemeente. Tevens hield de heer Dijkstra de particuliere graven in de gemeente in de gaten. Mede door zijn oplettendheid konden de stoffelijke resten van de heer F.B. Benneker worden overgebracht naar het ereveld Loenen toen zijn graf in Losser in aanmerking kwam voor ruiming in 2005. De heer Flieringa bedankte de heer Dijkstra voor zijn inzet en de goede wijze waarop hij invulling aan het consulschap heeft gegeven.

Lokale vertegenwoordigers zijn voor de Oorlogsgravensticting zeer belangrijk, zo vervolgde heer Flieringa. In bijna elke gemeente in Nederland bevindt zich wel een oorlogsgraf. Doordat de Stichting ter plekke niet altijd zelf haar zaken kan behartigen, is het consulsysteem ingesteld. Sinds 1964 wordt de Oorlogsgravenstichting bij de uitvoering van haar statutaire taken bijgestaan door bijna 400 consuls. De consuls, die meestal in dienst zijn van een gemeente, worden officieel benoemd door de burgemeester. Bij het verlaten van de gemeentelijke dienst stopt ook het consulschap.

De Oorlogsgravenstichting is op 13 september 1946 in het leven geroepen en oefent wereldwijd toezicht uit op het onderhoud van bijna 50.000 Nederlandse oorlogsgraven. Deze graven liggen verspreid over vijf continenten, in meer dan 50 landen. In Nederland alleen al zorgt de Stichting voor het onderhoud van 12.060 verspreid liggende oorlogsgraven in meer dan 1000 plaatsen. Het gaat hier om 2.151 Nederlandse, 7.944 gemenebest en 1.965 andere geallieerde oorlogsgraven.


De heer Dijkstra (rechts) neemt de feliciaties van de heer Flieringa in ontvangst
De heer Dijkstra (rechts) neemt de feliciaties van de heer Flieringa in ontvangst



Gouden erespeld voor consul Oorlogsgravenstichting

Op donderdag 9 februari 2012 ontving in het gemeentehuis van Middelburg, de heer J.M. Bleijenbergh, oud-consul van de Oorlogsgravenstichting, een gouden erespeld van de Oorlogsgravenstichting. Hij kreeg de speld uit handen van de heer W. R. Broer, plv. algemeen directeur van de Stichting. De burgemeester van de gemeente Middelburg, de heer mr. J.M. Schouwenaar was hierbij aanwezig.

De heer Bleijenbergh kreeg dit ereteken voor zijn 32-jarige consulschap. Al die jaren was hij de “ogen en oren” van de Stichting in de gemeente Middelburg. Als lokaal vertegenwoordiger van de Oorlogsgravenstichting droeg de heer Bleijenbergh zorg voor de in- en externe contacten met betrekking tot het onderhoud van 16 Nederlands oorlogsgraven in de gemeente. Tevens hield de heer Bleijenbergh oog op de 8 particuliere graven in de gemeente. De heer Bleijenbergh heeft dit werk sinds 1979, op een bijzonder goede wijze en met veel inzet gedaan. Door zijn oplettendheid konden de stoffelijke resten van de oorlogsvlieger A. Hamelink worden herbegraven op het ereveld Loenen in 2007. Door het verlaten van de gemeentelijke dienst per 1 januari 2012, stopt automatisch ook het consulschap voor de heer Bleijenbergh. Inmiddels is de heer R.E. Hoebeke benoemd tot nieuwe consul van de Oorlogsgravenstichting in de gemeente Middelburg.


De heer Broer speldt de heer Bleijengbergh de gouden erespeld op
De heer Broer speldt de heer Bleijengbergh de gouden erespeld op

Peter Steenmeijer verwelkomt de aanwezigen
Peter Steenmeijer verwelkomt de aanwezigen

Herdenking Slag in de Javazee in Surabaya

Op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya, Indonesië is de Slag in de Javazee herdacht die 70 jaar geleden plaatsvond op 27 februari 1942. Ruim 900 marinemannen, waaronder de commandant van het geallieerde vlooteskader schout-bij-nacht K.W.F.M. Doorman, zijn hierbij gesneuveld. Om nabestaanden in de gelegenheid te stellen hierbij aanwezig te zijn, organiseerde de Oorlogsgravenstichting in deze periode een pelgrimsreis voor nabestaanden. Aan deze reis nemen 6 nabestaanden van opvarenden van Hr.Ms. Java en 10 nabestaanden van Hr.Ms. De Ruyter. Daarnaast namen ook nabestaanden van andere oorlogsslachtoffers deel aan de reis. De Oorlogsgravenstichting werd vertegenwoordigd door de heren mr. R.S. Croll en G. Flieringa, respectievelijk president en algemeen directeur van Stichting. De aanwezigen werden verwelkomd door de heer P. Steenmeijer, Directeur Indonesië van de Oorlogsgravenstichting.

De pelgrimsreis begon op donderdag 23 februari 2012 op Schiphol. De deelnemers vlogen met Singapore Airlines naar Surabaya met een tussenstop in Singapore. In Surabaya logeren zij in het hotel Majapahit (het oude Oranjehotel van het vlagincident in 1945). De eerste dagen werden gebruikt om te acclimatiseren en om de omgeving te verkennen. Op zondag 26 februari kregen zij onder leiding van een medewerker van het Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH) een tour door Surabaya waarbij onder andere een bezoek werd gebracht aan de marinehaven en de daar aanwezige historische gebouwen. ’s Middags kregen ze nog een lezing met de titel 'Soerabaja-Surabaya' en werd een gedeelte van de film Slag in de Javazee vertoond. Op maandagochtend 27 februari vertrok de groep naar het ereveld Kembang Kuning voor de herdenking bij het Karel Doormanmonument. Sinds 2006 staan op het Karel Doormanmonument op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya de namen vermeld van 915 marinemannen die omgekomen zijn bij de Slag in de Javazee op 27 februari 1942. In het Karel Doormanhof op het ereveld liggen onder andere drie slachtoffers van de slag begraven (oppermonteur Langendoen, sergeant-telegrafist Vreeswijk en matroos 1 Hagendijk) die gewond aan wal zijn gebracht en alsnog aan hun verwondingen overleden zijn. Daar werden door nabestaanden en autoriteiten kransen gelegd. Tot slot konden de nabestaanden bloemen leggen bij het monument en de individuele graven. Op 2 maart gaat de groep terug naar het ereveld voor het tweede en afscheidsbezoek. Die dag is ook vice-admiraal M. Borsboom, commandant Zeestrijdkrachten, aanwezig. Eerder kon hij niet komen in verband met de bijzondere herdenking in de Kloosterkerk in Den Haag waarbij zijne koninklijke hoogheid Prins Willem-Alexander aanwezig was.




Autoriteiten en nabestaanden leggen kransen ter nagedachtenis aan de gevallenen
Autoriteiten en nabestaanden leggen kransen ter nagedachtenis aan de gevallenen

Een schilderij van het vlagincident in Surabaya
Een schilderij van het vlagincident in Surabaya

Adriaan van Dis in Indonesië op TV

Uitzending zondag 11 maart om 20.25 uur op Nederland 2

In deze uitzending bezoekt bezoekt Adriaan van Dis Surabaya, de geboortestad van zijn vader, oud sergeant bij het Koninklijk Nederlandsch Indisch Leger (KNIL). Voor de Indonesiërs is Surabaya de Heldenstad, waar na het uitroepen van de onafhankelijkheid in augustus 1945 de opstand tegen de koloniale overheersers begon. De strijd wordt van twee kanten belicht: een Nederlandse veteraan vertelt zijn verhaal, maar Van Dis schudt ook de hand met tientallen oud pemoeda’s, de scholiersoldaten die destijds de Nederlanders bestookten. De stokoude mannen zingen hem toe. De aflevering concentreert zich op het zogenaamde Vlagincident - het neerhalen van de Nederlandse vlag op het Oranje Hotel, tegenwoordig het Hotel Majapahit. Een daad waarmee de vlam in de pan sloeg. Vele Nederlanders en Indische Nederlanders werden gedood in de maanden die hierop volgden. Van Dis maakte ook opnamen bij hun graven op het Nederlands ereveld Kemang Kuning in Surabaya.

Op het ereveld Kembang Kuning liggen Nederlandse oorlogsslachtoffers begraven. Burgers en militairen. Mannen, vrouwen en kinderen die omgekomen zijn bij de strijd tegen Japan, tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië, de Bersiapperiode en de daarop volgende onafhankelijkheidsstrijd van de Indonesiërs. werden algemene opnames van het ereveld gemaakt die in de documentaire verwerkt zullen worden. In de volgende delen zullen nog beelden te zien zijn van de erevelden Ancol in Jakarta en het ereveld Leuwigajah in Cimahi.

In 2011 reisde Adriaan van Dis en zijn cameraman Hans Pool door Indonesië. Daar maakten zij voor de VPRO een achtdelige documentaireserie onder de titel “Van Dis in Indonesië”. De verschillende afleveringen belichten steeds een bepaald onderwerp onder de noemer “sporen van Nederland die betekenis hebben in het moderne Indonesië”. In 2008 zond de VPRO het goed bekeken programma "Van Dis in Afrika" uit. Daarin kwamen onder andere de maatschappelijke problemen van zuidelijk Afrika van de afgelopen 100 jaar aan de orde. Door gesprekken met betrokkenen en beelden van wat zich op straat afspeelde, gaf Van Dis een indringend beeld van een samenleving die in ontwikkeling is.



De heer Lagemaat (r) speldt de heer Krumpschnabel de speld op
De heer Lagemaat (r) speldt de heer Krumpschnabel de speld op

Uitreiking gouden erespelden in Oostenrijk

Op 25 september 2012 zijn in Oostenrijk gouden spelden uitgereikt aan de heren Krumpschnabel, verantwoordelijk voor het Nederlandse ereveld in Salzburg, en de heer Ing. Wagner die als Nederlands Honorair Consul zich de laatste jaren sterk heeft gemaakt voor de belangen van de Oorlogsgravenstichting in de Gedenkstaette Mauthausen, het voormalig concentratiekamp.

De heer Krumpschnabel van de afdeling Friedhof Angelegenheiten van de stad Salzburg heeft, in goed jaarlijks overleg met de Oorlogsgravenstichting, ruim 20 jaar gezorgd voor een zeer goed onderhouden Nederlands ereveld. De Oorlogsgravenstichting heeft dan ook besloten om deze zeer goede samenwerking in de afgelopen jaren te willen belonen met de uitreiking van een gouden speld aan de heer Krumpschnabel. Het belang van het ereveld in Salzburg wordt door de autoriteiten in Oostenrijk op waarde geschat en daarom is een opvolger voor de heer Krumpschnabel aangesteld. Deze heer Anglberger heeft toegezegd met evenveel energie en ambitie de functie over te nemen. De inspecteur van de Ooorlogsgravenstichting, die vele jaren met de heer Krumpschnabel heeft samengewerkt, reikte de speld uit in bijzijn van de heren Saiko van de Gemeente Salzburg en de heer Broer, hoofd beheer en Onderhoud van de Oorlogsgravenstichting.

Diezelfde middag is de heer Wagner, Honorair consul van het Nederland in Oostenrijk, onderscheiden, vanwege zijn grote inzet voor de Oorlogsgravenstichting. Hij heeft een belangrijke rol gespeeld bij het verplaatsen van het Verzamelgraf voor Geheim agenten in het voormalig concentratiekamp Mauthausen, dat bij herstelwerkzaamheden aan de buitenmuur van het kamp niet meer de plaats had die dit monument verdiende. Daarnaast heeft de heer Wagner de afgelopen jaren de Oorlogsgravenstichting met raad en daad terzijde gestaan om de belangen van de OGS in kamp Mauthausen zo goed mogelijk te behartigen. De bijeenkomst waarin de heer Wagner door de heer Broer van de Stichting werd toegesproken en bedankt werd tevens bijgewoond door mevrouw S. de Bekker, secretaris van de Nederlandse Ambassade in Wenen, die speciaal voor deze gelegenheid was afgereisd naar Mauthausen.


Vacature Directeur Indonesië Oorlogsgravenstichting M/V

De Oorlogsgravenstichting zoekt, per september 2013, voor haar kantoor in Indonesië een Directeur. Hij/zij is verantwoordelijk voor het geven van de dagelijkse leiding aan de activiteiten van het Indonesische deel van de Oorlogsgravenstichting. Draagt zorg voor een adequaat niveau van beheer en onderhoud voor de Nederlandse erevelden aldaar. Vertegenwoordigt in Indonesië de organisatie extern en bouwt en onderhoudt hiertoe nauwe contacten met de Indonesische autoriteiten en de diplomatieke vertegenwoordiging.

Peter Steenmeijer (geboren 1947 Surabaya) is de huidige Directeur Indonesië. In 2013 zal hij de Stichting verlaten. Na een 35-jarige carriere bij de Koninklijke Marine is Peter in 2001 benoemd tot Directeur Indonesië. Daar beheert hij namens de Oorlogsgravenstichting zeven Nederlandse erevelden op Java. Samen met 125 man lokaal personeel is hij verantwoordelijk voor het onderhoud van ruim 24.000 Nederlandse oorlogsgraven. Daarnaast bereidt hij jaarlijks de door de Stichting georganiseerde pelgrimsreizen naar Java voor en treedt hij op als gastheer tijdens de uitvoering van die reizen.

Vele honderdduizenden nabestaanden, veteranen en toeristen hebben in de loop der jaren een bezoek gebracht aan de Nederlandse erevelden op Java. Deze zijn daardoor uitgegroeid tot een tastbaar stuk Nederlandse geschiedenis in Zuidoost-Azië. Een geschiedenis waarover in Nederland doorgaans weinig kennis bestaat. Slechts voor personen die direct bij de gebeurtenissen in Nederlands-Indië betrokken zijn geweest, is die geschiedenis nog levend. Met de instandhouding van deze erevelden op Java draagt de Oorlogsgravenstichting ertoe bij dat de nagedachtenis aan de slachtoffers en daarmee dit aspect van onze geschiedenis niet verloren gaat. Indachtig het in 1946 gekozen devies: Opdat zij met eere mogen rusten.


Adriaan van Dis wordt gefilmd op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya
Adriaan van Dis wordt gefilmd op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya



Asfalteringswerkzaamheden op het Militair ereveld Grebbeberg

In de periode 12 t/m 23 maart 2012 vinden er werkzaamheden plaats aan de paden op het Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen. In opdracht van de Dienst Vastgoed van het ministerie van Defensie worden de paden op het ereveld van een nieuwe asfalt- en slijtlaag voorzien. Het ereveld blijft gewoon open, maar sommige delen zijn in deze periode slecht/beperkt toegankelijk. Wij vragen uw begrip voor de tijdelijke overlast.




Herdenking capitulatie Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) 8 maart 1942

Op donderdag 8 maart 2012, precies 70 jaar na dato, werd op het Landgoed Bronbeek in Arnhem stilgestaan bij de capitulatie van het KNIL op Java op 8 maart 1942. Na de door de Koninklijke Marine verloren Slag in de Javazee op 27 februari 1942, stond het KNIL voor de onmogelijke opgave om Java, met een kustlengte van meer dan 1600 km, te behoeden voor een Japanse invasie. Velen accepteerden de uitnodiging om deze herdenking bij te wonen. Zij werden verwelkomd door kolonel G.H.J. Noordanus, Commandant Bronbeek. Vervolgens hield luitenant-generaal M. de Kruif, Commandant Landstrijdkrachten, een toespraak. In zijn lezing zette Ad van Liempt de gebeurtenis in een brede historische context waardoor deze geschiedkundig interessanter werd. Hans van den Akker, conservator van Museum Bronbeek, vertoonde een historische film en interviewde een overlevende van de strijd. Na afloop van de bijeenkomst werd een krans gelegd bij het KNIL-monument De Wachters ter nagedachtenis aan alle gevallenen van het KNIL. Na de ceremonie opende generaal De Kruif de fototentoonstelling '1942, de val van Indië' in een van de gangen van het Museum Bronbeek.

Na de onverhoedse Japanse aanval op de Amerikaanse vlootbasis Pearl Harbor op 7 december 1941 verklaarde de Gouverneur-Generaal van Nederlands-Indië Japan de oorlog op 8 december 1941. Diezelfde dag kondigde hij de algehele mobilisatie af. Bijna 35.000 mannen waarvan tweederde inheems personeel, werden onder de wapenen geroepen. Beroeps, militie, landstorm en stadswacht militairen vormden de KNIL strijdkrachten. De Japanse aanval op Nederlands-Indië begon begin januari 1942 met de aanval op Tarakan en Noord-Celebes. Steeds verder werd het KNIL teruggedrongen, tot de capitulatie het einde van de oorlog betekende. Op Sumatra, Timor en Nieuw-Guinea werd nog enige maanden een guerilla-oorlog gevochten. Na de strijd werden de militairen afgevoerd in krijgsgevangenschap en de Nederlandse bevolking opgesloten in concentratiekampen. Vele gevangenen zouden de Japanse bezetting van Indië niet overleven.


Schilderij van de Japanse schilder Ryohei Koiso van de onderhandelingen in Kalidjati
Schilderij van de Japanse schilder Ryohei Koiso van de onderhandelingen in Kalidjati

De heer Flieringa spreekt de nabestaanden en leerlingen toe
De heer Flieringa spreekt de nabestaanden en leerlingen toe

Presentatie nieuwe verhalen op Jeugdwebsite Oorlogsgravenstichting

Op dinsdag 20 maart 2012 zijn door de Oorlogsgravenstichting 10 nieuwe verhalen gepresenteerd over oorlogsslachtoffers. De verhalen zijn te lezen op de Jeugdwebsite van de Stichting Een leven verloren, het verhaal bewaard. De presentatie vond plaats op het Vrijzinnig Christelijk Lyceum in Den Haag. De heer G. Flieringa, algemeen directeur van de Oorlogsgravenstichting, sprak de leerlingen en de nabestaanden van de slachtoffers toe. Hij benadrukte het belang om de herinnering aan oorlogsslachtoffers levend te houden. De Stichting doet dat niet alleen door zorg voor het oorlogsgraf, maar ook door het verhaal van individuele mensen te vertellen. Jongeren hebben respect voor de gebeurtenissen die hebben plaatsgevonden in de Tweede Wereldoorlog, maar door de massaliteit ervan is het soms moeilijk te bevatten. Het individuele verhaal van een slachtoffer brengt het dan weer terug tot begrijpelijke proporties. Verhalen beklijven en maken de gebeurtenissen inleefbaar. De heer Flieringa spoorde de leerlingen aan de site te bezoeken en voor spreekbeurten en werkstukken gebruik te maken van de geboden informatie.

Op de kleurrijke Jeugdwebsite van de Oorlogsgravenstichting komen jongeren van 12 tot en met 18 jaar door middel van verhalen, foto’s en filmpjes, meer te weten over oorlogsslachtoffers, oorlogsgraven en erevelden. Deze website van de Oorlogsgravenstichting is een informatiebron voor leerlingen over oorlogsgraven. Zij kunnen de website gebruiken om een spreekbeurt te houden of een werkstuk te maken over oorlogsslachtoffers. De Tweede Wereldoorlog, die voor Nederland duurde van 1940 tot en met 1945, en de gebeurtenissen daarna komen steeds verder van onze beleving af te staan. Dat is begrijpelijk want wij leven nu al tientallen jaren in vrede. Met het verstrijken van de jaren vermindert ook de kennis over die geschiedenis. De Oorlogsgravenstichting vindt dat de herinnering aan de oorlogsslachtoffers en de periode waarin zij leefden niet verloren mag gaan en in ere gehouden dient te worden. Hun namen en het hoogste offer dat zij gaven voor de vrijheid van ons land mogen nooit vergeten worden. De Oorlogsgravenstichting zorgt ervoor dat Nederlandse oorlogsgraven voor altijd bewaard blijven en goed onderhouden worden. Maar ook de namen en de verhalen van de oorlogsslachtoffers moeten in herinnering worden gehouden door mensen die nu leven.

Wie waren toch die slachtoffers? Drie weken geleden herdachten wij de Slag in de Javazee. Hierbij vonden 915 Nederlandse marinemannen een zeemansgraf. Een van hen was luitenant-ter-zee Jaap Kooijman. Zijn verhaal is nu te lezen op de jeugdwebsite van de Oorlogsgravenstichting.





Na de presentatie bekeken leerlingen de verhalen op de Jeugdwebsite
Na de presentatie bekeken leerlingen de verhalen op de Jeugdwebsite

De Oorlogsgravenstichting op de Pasar Malam Indonesia 2012

Van 29 maart t/m 1 april 2012 werd voor de derde keer de Pasar Malam Indonesia op het Malieveld in Den Haag gehouden. Ook dit jaar werd de Oorlogsgravenstichting door de Stichting Herdenking Veteranen in de gelegenheid gesteld om haar werk in Indonesië onder de aandacht van de vele bezoekers van de Pasar Malam te brengen. De organisatie van de markt was in handen van de Indonesische ambassade in Den Haag.

In de informatiestand van de Oorlogsgravenstichting werden beelden van het werk in Indonesië getoond. Verder konden de bezoekers in het slachtofferregister van de OGS zoeken naar de gegevens van oorlogsslachtoffers. Bovendien werden bezoekers geattendeerd op de diverse diensten die door de Stichting verzorgd worden voor nabestaanden van oorlogsslachtoffers die in Indonesië begraven liggen, zoals het organiseren van pelgrimsreizen, maar ook het verzorgen van bloem- en kransleggingen.



Minister Hillen
Minister Hillen

Minister van Defensie spreekt op het ereveld Loenen op 4 mei 2012

Op vrijdag 4 mei 2012 zal zijne excellentie, drs. J.S.J. Hillen, minister van Defensie, een herdenkingstoespraak uitspreken tijdens de dodenherdenking op het Nederlands ereveld Loenen op de Veluwe. De plechtigheid begint om 14.00 uur en zal worden bijgewoond door nabestaanden van oorlogsdoden die op het ereveld begraven liggen of herdacht worden, autoriteiten, belangstellenden en andere genodigden. Het programma van de herdenking vindt u op deze website onder de link Herdenkingen. De herdenking op het ereveld is openbaar en voor een ieder vrij toegankelijk.

Aanvankelijk had de voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, de heer mr. G.J. de Graaf, toegezegd te komen spreken op het ereveld Loenen, maar helaas moest hij vanwege andere verplichtingen afzeggen.

Op het ereveld Loenen liggen 3829 oorlogsslachtoffers begraven. Militairen en burgers: mannen, vrouwen en kinderen die op verschillende plaatsen en onder verschillende omstandigheden zijn omgekomen sinds 9 mei 1940. Naast het aanleggen, inrichten, in standhouden en verzorgen van oorlogsgraven houdt de Oorlogsgravenstichting ook de nagedachtenis in ere aan slachtoffers voor wie geen graf kon worden ingericht. Op 19 januari 2012 is op het ereveld Loenen het Monument Tarakan onthuld. Hierop staan de namen vermeld van 92 KNIL-militairen die door de Japanners zijn omgebracht op zee bij het eiland Tarakan op 19 januari 1942.

De Oorlogsgravenstichting is op 13 september 1946 in het leven geroepen en oefent wereldwijd toezicht uit op de verzorging en het onderhoud van bijna 50.000 Nederlandse oorlogsgraven. Deze graven liggen verspreid over vijf continenten, in meer dan 50 landen. In Nederland alleen al zorgt de Stichting voor het onderhoud van 12.060 verspreid liggende oorlogsgraven in meer dan 1000 plaatsen. In bijna elke gemeente in Nederland bevindt zich wel een oorlogsgraf. Het gaat hier om 2.151 Nederlandse, 7.944 gemenebest en 1.965 andere geallieerde oorlogsgraven. Bovendien beheert de Stichting in Nederland twee erevelden; het Nederlands ereveld Loenen en het Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen. De organisatie van de herdenking op het Militair ereveld Grebbeberg, waar 845 slachtoffers begraven liggen, is in handen van het ministerie van Defensie.



Uitreiking erespelden voor oud-consuls van de Oorlogsgravenstichting in Súdwest Fryslân

Op maandag 2 april 2012 om 14.30 uur kregen in het gemeentehuis van Súdwest Fryslân, te Sneek, de heren S.A. Westra, J. Zuur, S. Postma en S. de Haan , oud-consuls van de Oorlogsgravenstichting, een erespeld van de Oorlogsgravenstichting opgespeld door de heer G. Flieringa, algemeen directeur van de Stichting. De burgemeester van de gemeente Súdwest Fryslân, de heer H. Apotheker was hierbij aanwezig. Door een gemeentelijke herindeling zijn de gemeenten Bolsward, Nijefurd, Sneek, Wûnseradiel en Wymbritseradiel opgegaan in de nieuwe gemeente Súdwest Fryslân.

De heer Westra kreeg het gouden ereteken voor zijn 27-jarige consulschap. Hij was consul in de voormalige gemeente Nijefurd. De heer Zuur was consul in de voormalige gemeente Bolsward en ontving voor zijn 13-jarig consulschap het zilveren ereteken. De heer Postma kreeg het zilveren ereteken voor zijn 13-jarig consulschap. Hij was consul in de voormalige gemeente Wûnseradiel. De heer de Haan ontving eveneens het zilveren ereteken voor zijn 10-jarig consulschap in de voormalige gemeente Sneek. Als lokale vertegenwoordigers van de Oorlogsgravenstichting droegen de heren Westra, Zuur, Postma en de Haan, zorg voor de in- en externe contacten met betrekking tot het onderhoud van Nederlandse en geallieerde oorlogsgraven in hun gemeenten. Zij hebben het werk door de jaren heen, op een bijzonder goede wijze en met veel inzet gedaan. In de voormalige gemeente Wymbritseradiel was de heer G. T. de Jong tot consul benoemd. De heer de Jong is herbenoemd tot consul van de gemeente Súdwest Fryslân. In deze gemeente zijn 50 Nederlandse oorlogsgraven waarvan 5 in beheer van de Oorlogsgravenstichting. Ook zijn er 94 geallieerde graven.

In bijna elke gemeente in Nederland bevindt zich wel een oorlogsgraf. Doordat de Stichting ter plekke niet altijd zelf haar zaken kan behartigen, is het consulsysteem ingesteld. Sinds 1964 wordt de Oorlogsgravenstichting bij de uitvoering van haar statutaire taken bijgestaan door bijna 400 consuls. De consuls, die meestal in dienst zijn van een gemeente, worden officieel benoemd door de burgemeester. Bij het verlaten van de gemeentelijke dienst stopt ook het consulschap.



Achterste rij vlnr:de heer Flieringa, de heer Zuur, mevrouw Zuur, de heer De Haan, burgemeester Apotheker; Voorste rij vlnr: mevrouw Westra, de heer Westra, mevrouw Postma, de heer Postma.
Achterste rij vlnr:de heer Flieringa, de heer Zuur, mevrouw Zuur, de heer De Haan, burgemeester Apotheker; Voorste rij vlnr: mevrouw Westra, de heer Westra, mevrouw Postma, de heer Postma.

Verwarring over spreker ereveld Loenen op 4 mei 2012

Door een administratieve fout bij onze drukker heeft een deel van de nabestaanden een uitnodiging gekregen voor de Dodenherdenking op het ereveld Loenen waarop vermeld staat dat de heer mr. G.J. de Graaf, voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal, de openingstoespraak zou houden. Dit is echter niet juist. Wij betreuren het ten zeerste dat een deel van de nabestaanden hierdoor verkeerd geïnformeerd is. Wij bieden de betrokkenen onze oprechte verontschuldigingen aan.



Derde film over het werk van de Oorlogsgravenstichting verschenen

Op 16 april 2012 is deel 3 van de film 'Want elk graf heeft z'n verhaal' in première gegaan. De film werd in het filmhuis in Den Haag vertoond aan nabestaanden, belangstellenden en aanverwante organisaties die hebben meegewerkt aan de tot stand koming van de film. Het geeft een indrukwekkend beeld van de werkzaamheden die de Oorlogsgravenstichting verricht op erevelden en begraafplaatsen in Europa. De heer G. Flieringa, algemeen directeur van de Stichting, verwelkomde de gasten. Hij bedankte de nabestaanden die hun persoonlijke verhaal op film hebben laten vastleggen. Ook bedankte hij Pia van der Molen en Michiel Praal van Pia Media BV. Tot slot bedankte hij het Nationaal Fonds voor Vrijheid en Veteranenzorg die de film mede mogelijk hebben gemaakt.

Na de Tweede Wereldoorlog zijn door zorg van de Dienst Identificatie en Berging van de Koninklijke Landmacht, op verzoek van nabestaanden, de lichamen van duizenden Nederlandse oorlogsslachtoffers die buiten Nederland in Duitse gevangenenschap overleden zijn, gerepatrieerd naar Nederland en herbegraven. Vele nabestaanden hebben destijds om hen moverende redenen hiervan afgezien. De individuele graven van Nederlandse oorlogsslachtoffers die achterbleven zijn later door zorg van de Oorlogsgravenstichting geconcentreerd op erevelden. Zo ontstonden de erevelden in Duitsland, Engeland, Frankrijk, Noorwegen en Oostenrijk, waar in totaal ruim 4000 oorlogsslachtoffers begraven liggen en bijna 2000 slachtoffers van wie de laatste rustplaats niet aanwijsbaar is op een monument herdacht worden.

De 11 Nederlandse erevelden in Europa geven inzicht in de betrokkenheid van Nederland bij de Tweede Wereldoorlog en in het menselijk leed dat daarvan het gevolg was. Op deze erevelden liggen concentratiekampslachtoffers en andere slachtoffers van het nazi-regime begraven, maar ook militairen die vanuit Engeland deelnamen aan de strijd. Behalve graven zijn op de erevelden ook monumenten en gedenktekens opgericht ter nagedachtenis aan landgenoten voor wie geen graf kon worden ingericht. In Europa liggen ook Nederlandse oorlogsslachtoffers begraven op erevelden van zusterorganisaties en op reguliere begraafplaatsen. Deze oorlogsgraven zijn aangelegd en ingericht door de Oorlogsgravenstichting en worden ook namens haar onderhouden. De Stichting werkt hiervoor intensief samen met Europese zusterorganisaties en met lokale autoriteiten, zoals gemeentes en beheerders van begraafplaatsen.

De film is verkrijgbaar op DVD. Klik hier voor bestelinformatie 





Nabestaanden en genodigden zitten klaar om de film te bekijken
Nabestaanden en genodigden zitten klaar om de film te bekijken

Jongeren in Ridderkerk reinigen oorlogsgraven

Overal in het land worden voorbereidingen getroffen voor de jaarlijkse Dodenherdenking. Oorlogsgraven krijgen een grondige reinigingsbeurt om ervoor te zorgen dat die er tijdens de herdenking goed verzorgd bij liggen. Zo ook in Ridderkerk waar jongeren uit groep 8 van de Rehoboth school de oorlogsgraven op de gemeentelijke begraafplaats Rusthof in Ridderkerk hebben schoongemaakt. Onder het toeziend oog van de beheerder van de begraafplaats, de heer Molenaar, reinigen zij de stenen, wieden zij het onkruid en planten zij seizoensplanten op de graven en bij het oorlogsmonument.

De betrokkenheid van de leerlingen van de Rehoboth school in Ridderkerk bij de oorlogsgraven is groot. 12½ jaar geleden heeft de school de graven en het oorlogsmonument op de gemeentelijke begraafplaats Rusthof geadopteerd. Elk jaar zorgen leerlingen uit groep 8 ervoor dat alles spik en span is voor de herdenking op 4 mei.





Haal een oorlogsslachtoffer uit de vergetelheid!

Oorlogsgravenstichting lanceert de Herdenkingsapp voor iPhone

Op 4 mei en 15 augustus herdenken we Nederlandse oorlogsslachtoffers. Vaak doen we dat bij oorlogsgraven of een oorlogsmonument waarop de namen van de slachtoffers vermeld staan. Met de Herdenkingsapp haal je één van die slachtoffers voor eventjes virtueel uit de vergetelheid. Dat kan op 4 mei en 15 augustus, maar natuurlijk ook op een ander willekeurig moment. Speciaal voor dat moment heeft de Oorlogsgravenstichting de Herdenkingsapp laten ontwikkelen.

In het Slachtofferregister, de database van de Oorlogsgravenstichting, zijn meer dan 180.000 Nederlandse oorlogsdoden geregistreerd die omgekomen zijn sinds 9 mei 1940 waar ook ter wereld. Het jongste slachtoffer is 0 jaar, het oudste 102 jaar. Met de Herdenkingsapp kun je een leeftijd selecteren, waarna een slachtoffer wordt gezocht dat bij overlijden zo oud was. Daarna kun je hem of haar één minuut herdenken. Om het idee te versterken dat jeven stil staat bij iemand, kan je je ogen dicht doen. De telefoon gaat aan het begin en na afloop van die minuut heel eventjes trillen. Na de minuut stilte meldt de app hoeveel slachtoffers er nog meer deze leeftijd hadden bij overlijden en geregistreerd zijn in het Slachtofferregister.





Dodenherdenking Jakarta 2012

Op 4 mei 2012 vond op het Nederlands ereveld Menteng Pulo te Jakarta de jaarlijkse Dodenherdenking plaats. De plechtigheid werd uitgevoerd door de Oorlogsgravenstichting in samenwerking met de Nederlandse ambassade in Jakarta. De directeur Indonesië van onze Stichting, de heer Peter Steenmeijer, ontving 99 belangstellenden, waaronder ruim 25 leerlingen van de Nederlandse Internationale School (NIS), op het ereveld.

Na een rondgang onder klokgelui over het ereveld werden bij het centrale vlaggenmonument vijf kransen gelegd ter nagedachtenis aan de Nederlandse oorlogsslachtoffers die vielen in de Tweede Wereldoorlog, in militaire conflicten daarna en in vredesmissies. De eerste krans werd gelegd door de Nederlandse ambassadeur, ZE mr T.F. de Zwaan, namens het Koninkrijk der Nederlanden. Vervolgens werden kransen gelegd namens het ministerie van defensie door de plv. defensieattaché, luitenant-kolonel E. Bouwmeester G.G., namens het Veteranenplatform door de heren D. Sol en E.M. Martens, en namens de Nederlandse Zakengemeenschap en de Nederlandse Club in Jakarta door resp de heren J. Schuurmans en H. Zewald. Tot slot legde de adjunct-directeur van de NIS, de heer S. Fisser, een krans namens de NIS. De muzikale omlijsting werd verzorgd door drie tamboers en pijpers van het Korps Mariniers. Na de kransleggingen kwamen de aanwezigen bijeen in de Simultaankerk op het ereveld. Twee leerlingen, Bram Fisser en Ruben Henssen, van de NIS lazen een zelf geschreven gedicht voor. Vervolgens kreeg de adjunct-directeur van de NIS het woord. Tot slot sprak ambassadeur De Zwaan de aanwezigen toe. Na de toespraken werden het 1e en 6e couplet van het Wilhelmus gezongen. Vervolgens, nadat de aanwezigen de gelegenheid hadden gekregen om de tekeningen en gedichten te zien die in de afgelopen weken door leerlingen van de NIS waren gemaakt, en die hingen aan de wand van de Simultaankerk, legde de echtgenote van de ambassadeur, Mw. C. de Zwaan, in het Columbarium een handboeket bij de urn van de Onbekende Soldaat. Bij de uitgang van het Columbarium kregen de aanwezigen een bloem uitgereikt die men kon leggen bij een graf. Bij het vallen van de duisternis kwam een eind aan de Dodenherdenking.





Dodenherdenking Surabaya 2012

Op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya werden op 4 mei de Nederlandse oorlogsdoden herdacht. De herdenking werd uitgevoerd door de Oorlogsgravenstichting in samenwerking met het Nederlandse consulaat. De consul, mevrouw S. Pangkey, legde in aanwezigheid van 44 belangstellenden namens het Koninkrijk der Nederlanden een krans ter nagedachtenis van de slachtoffers, bij het Karel Doormanmonument.

Bij aanvang van de plechtigheid werd de scheepsbel van Hr.Ms. Java geluid. Deze bijzondere bel wordt, sinds de overdracht daarvan in 2006, gebruikt bij elke markante gebeurtenis op het ereveld.


Mevrouw Pangkey, achter het spreekgestoelte, spreekt de aanwezigen toe
Mevrouw Pangkey, achter het spreekgestoelte, spreekt de aanwezigen toe

Presentatie boek De Vindtocht

Op zaterdagavond 16 juni 2012 is op het Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen het boek De Vindtocht gepresenteerd. Dit boek - een roman - is geschreven door Cees Oosterwijk. Het is een bijzonder multimediaal boek waarin drie kunstvormen: film, literatuur en muziek samen komen. In het boek zijn verschillende QR codes opgenomen die gescand kunnen worden met een smartphone. Deze codes geven toegang tot korte filmpjes met muziek die het lezen van het boek verleidelijker maken. Op die manier hoopt de auteur jongeren over te halen weer een boek te lezen. Gel Flieringa, de algemeen directeur van de Oorlogsgravenstichting, heette de aanwezigen welkom op het ereveld. In het kort lichtte hij de werkzaamheden van de Stichting toe. Ook gaf hij aan dat de Stichting eveneens door het gebruik van interactieve middelen jongeren voor het werk van de Stichting wil interesseren. Hij wees hiervoor onder andere op de herdenkingsapplicatie voor de i-Phone die de Oorlogsgravenstichting in mei 2012 lanceerde. Met deze app wordt een oorlogsslachtoffer voor eventjes virtueel zichtbaar. Beide initiatieven hebben tot doel informatie op een eigentijdse manier toegankelijk te maken voor jonge generaties.

In het boek staat een klassiek thema centraal, namelijk de moeizame relatie tussen een vader, Pieter, en zijn zoon. Daar komt bij dat die zoon, Jasper, een affectieve stoornis heeft. In een ultieme poging om verandering in hun relatie te brengen, koopt Pieter een zeilschip. Op de dag dat hij die ophaalt, spreekt hij met Japser af om hem met de boot op te halen. Tijdens de overtocht komt Pieter in zwaar weer terecht, raakt gewond en valt overboord. Jasper -onwetend van dit ongeval- wacht tevergeefs op zijn vader en trekt uiteindelijk de conclusie dat zijn vader het weer laat afweten. Ook Jasper krijgt een ongeval waardoor zij elkaar niet meer kunnen zoeken.

De strijd op de Grebbeberg wordt in het boek beeldend verwoord. Het fictieve verhaal van een Nederlandse sergeant die daarbij sneuvelt is realistisch beschreven. Dat was ook de reden waarom de auteur het boek op het ereveld wilde presenteren.





Gel Flieringa spreekt de aanwezigen toe
Gel Flieringa spreekt de aanwezigen toe

De heren De Zwaan (l) en Steenmeijer
De heren De Zwaan (l) en Steenmeijer

Werkbezoek DI aan Nederlandse ambassade in Jakarta

Op 13 juni 2012 bracht de Directeur Indonesië van de Oorlogsgravenstichting, de heer P. Steenmeijer, een werkbezoek aan de Nederlandse ambassade in Jakarta. Hij werd daar ontvangen door de ambassadeur, mr. T. de Zwaan, en de defensieattaché, ktz. P. Heijboer. Tijdens dat bezoek bood de heer Steenmeijer, namens de Oorlogsgravenstichting, zowel de heer de Zwaan als de heer Heijboer een set ingelijste postzegels met afbeeldingen van de Nederlandse erevelden op Java aan.

Sinds 1952 is de Oorlogsgravenstichting verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van de Nederlandse erevelden in Indonesië. Om de werkzaamheden op de erevelden te coördineren heeft de Stichting een kantoor in Jakarta, waar naast een kleine staf van Indonesische medewerkers ook een Nederlander werkzaam is. Sinds 2001 is dat Peter Steenmeijer. Hij is door het bestuur van de Stichting aangesteld als Directeur Indonesië. Daarnaast zijn op de erevelden 127 Indonesische medewerkers van de Stichting werkzaam die de dagelijkse onderhoudswerkzaamheden verzorgen. Hiermee is de Oorlogsgravenstichting een relatief grote werkgever in Indonesië. In verband hiermee onderhoudt de Stichting nauwe contacten met de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordigers daar. Bovendien spelen de erevelden een belangrijke rol bij bezoeken van Nederlandse hoogwaardigheidsbekleders aan Indonesië en bij herdenkingen. In samenwerking met medewerkers van de Nederlandse ambassade worden al vele jaren herdenkingen georganiseerd op het ereveld Menteng Pulo in Jakarta en op het ereveld Kembang Kuning in Surabaya. Mede om die goede betrekkingen te onderstrepen, bezocht de heer Steenmeijer de ambassade.


De Oorlogsgravenstichting heeft de set postzegels met afbeeldingen van de Nederlandse erevelden op Java uitgegeven in samenwerking met PostNL in 2011. De postzegels zijn nog steeds leverbaar en te bestellen bij de Stichting. Klik hier voor bestelinformatie.


De nieuwe hoofdingang
De nieuwe hoofdingang

Aanpassingen Nederlands ereveld Kalibanteng te Semarang

Het Nederlands ereveld Kalibanteng in Semarang ligt aan de Jalan Siliwangi, de vroegere Grote Postweg, een belangrijke verkeersader in de stad Semarang. Om het verkeer beter te laten doorstromen heeft de gemeente Semarang bedacht dat verbreding van de verkeersweg hiervoor de oplossing zou zijn. Omdat het ereveld direct aan de openbare weg grenst, werd de Oorlogsgravenstichting gevraagd een deel van het ereveld af te staan. Voor het afstaan van een strook grond, het afbreken en opnieuw opbouwen van de buitenmuur en het aanpassen van de ingangen van het ereveld heeft de Stichting een schadeloosstelling van de gemeente ontvangen. Onder begeleiding van de heer P. Steenmeijer, Directeur Indonesie van Oorlogsgravenstichting, zijn de werkzaamheden uitgevoerd. Met het aanpassen van de hoofdingang van het ereveld zijn alle aanpassingen in juni 2012 afgerond.

Na het bouwen van een nieuwe muur ten gevolge van de verbreding van de langs het ereveld lopende openbare weg moesten de twee toegangspoorten van het ereveld aangepast worden. De hoofdingang van het ereveld werd, nadat de nieuwe muur was gebouwd, 'naar binnen' geplaatst. Dit had tot gevolg dat een deel van het het parkeerterrein opgebroken en verhoogd moest worden. Hierdoor is het parkeerterrein weliswaar kleiner geworden, maar er is toch nog genoeg ruimte voor voertuigen van bezoekers overgebleven. Een belangrijk voordeel is dat een voertuig nu voor de poort kan 'indraaien' en niet meer op de drukke doorgaande weg hoeft te wachten tot de poort is opengemaakt. De verbrede openbare weg en nieuwe hemelwaterafvoer kwamen hoger te liggen waardoor er bij de ingangen van het ereveld nieuwe bruggetjes moesten worden gebouwd. Het bruggetje bij de hoofdingang is stevig genoeg voor zware voertuigen zoals een bus met pelgrimsreizigers. Het werk aan de hoofdpoort is nu helemaal klaar. Dat heeft de Stichting in eigen beheer uitgevoerd. Ook heeft de Stichting extra aandacht gegeven aan de afvoer van hemelwater dat mogelijk vanaf de openbare weg het ereveld op zou kunnen stromen. Vervolgens is het gemeentelijke waterleidingbedrijf PAM begonnen met de aanleg van een nieuwe ondergrondse hoofdwaterleiding parallel aan de openbare weg, op het ereveld. Ook hiervoor ontving de Stichting een vergoeding. Voorts werd alle schade aan voetpaden, gras, planten etcetera vergoed door de PAM. Tot slot moest de werkingang van het ereveld die wordt gebruikt voor aanvoer van materialen zoals zand en grind aangepast worden. De brug moest stevig genoeg zijn voor zware trucks. Alle gemaakte kosten vallen binnen de schadeloosstelling die de Stichting van de gemeente Semarang heeft gekregen.




Deze strook grond werd afgestaan. Rechts de nieuwe buitenmuur van het ereveld
Deze strook grond werd afgestaan. Rechts de nieuwe buitenmuur van het ereveld

Een veteraan bekijkt de fototentoonstelling
Een veteraan bekijkt de fototentoonstelling

Nederlandse Veteranendag 2012

Op zaterdag 30 juni 2012 vond in Den Haag de Nederlandse Veteranendag plaats. De dag begon met een plechtigheid in de Ridderzaal, waarna tijdens een ceremoniele medaille-uitreiking op het Binnenhof actief dienende militairen en veteranen onderscheiden werden. Vervolgens startte het Defile dat werd afgenomen door Z.K.H. Prins Willem-Alexander. De deelnemers aan het Defile werden onthaald op het Malieveld. Daar konden bezoekers de hele dag terecht voor gesprekken met veteranen en demonstraties van defensiematerieel. Ook was er een uitgebreide informatiehoek waar onder andere de Oorlogsgravenstichting een stand had ingericht. Naar schatting hebben 85.000 mensen de manifestatie bezocht.

Vanwege het thema Nederlands Nieuw-Guinea had de Oorlgosgravenstichting in haar tent een fototentoonstelling ingericht over luitenant Moreu, soldaat Faber en marinier Peter Mannie die vlak voor de overdracht van Nederlands Nieuw-Guinea aan de Verenigde Naties sneuvelden. Deze tentoonstelling werd door de veteranen zeer gewaardeerd. Voorts gaf de Stichting een overzicht van haar werk dat zich wereldwijd in ruim 50 vijftig landen uitstrekt. Een centrale plek in de opstelling was weggelegd voor de Jeugdwebsite van de Oorlogsgravenstichting. Op een presentatiewand hing een touchscreen waarop door middel van een aanraking een filmpje over een oorlogsslachtoffer of over een ereveld werd vertoond. Dit interactieve scherm biedt de bezoeker een overzicht van de verhalen die te lezen zijn op de website eenlevenverloren.nl Het nodigt de bezoeker uit om die site te raadplegen. Ook werd intensief gebruik gemaakt van de mogelijkheid om online te zoeken in de database van de Oorlogsgravenstichting: het Slachtofferregister. In dit register zijn de gegevens opgenomen van ruim 180.000 Nederlandse oorlogsslachtoffers. Naast hun personalia treft men hier een graffoto aan. Sinds kort kan de Stichting portretfoto's van de slachtoffers in het register opnemen. Veel bezoekers hebben toegezegd een foto van hun dierbare voor het register ter beschikking te stellen. Voorts heeft de Stichting van de gelegenheid gebruik gemaakt om begunstigers te werven.




In de tent was veel belangstelling voor het Slachtofferregister en de Jeugdwebsite
In de tent was veel belangstelling voor het Slachtofferregister en de Jeugdwebsite

Want elk graf heeft z’n verhaal
Want elk graf heeft z’n verhaal

Uitzending deel 3 Europa van 'Want elk graf heeft z'n verhaal'.

Omroep MAX zendt zondag 8 juli 2012 op Nederland 2 om 14.00 uur het derde deel uit van de documentaire ‘Want elk graf heeft zijn verhaal’. In deze film staat het werk van de Oorlogsgravenstichting in Europa centraal. De elf Nederlandse erevelden in Europa geven inzicht in de betrokkenheid van Nederland bij de Tweede Wereldoorlog en in het menselijk leed dat daarvan het gevolg was. In de serie documentaires die gemaakt zijn door Pia Media BV vertellen nabestaanden van oorlogsslachtoffers over het verlies van een dierbare en de impact dat dit gemis heeft gehad op hun verdere leven. Persoonlijke, indringende herinneringen van nabestaanden vormen de leidraad van de films.

In dit derde deel van de serie staat het werk van de Oorlogsgravenstichting in Europa centraal. Na de Tweede Wereldoorlog zijn de lichamen van duizenden Nederlandse oorlogsslachtoffers die buiten Nederland in Duitse gevangenschap overleden, gerepatrieerd naar Nederland en herbegraven. De individuele graven van Nederlandse oorlogsslachtoffers die achterbleven zijn later door zorg van de Oorlogsgravenstichting geconcentreerd op erevelden. Zo ontstonden de erevelden in Duitsland, Engeland, Frankrijk, Noorwegen en Oostenrijk, waar in totaal ruim 4000 oorlogsslachtoffers begraven liggen. Op deze erevelden liggen concentratiekampslachtoffers en andere slachtoffers van het naziregime begraven, maar ook militairen die vanuit Engeland deelnamen aan de strijd. Daarnaast staan op de erevelden monumenten waarmee bijna 2000 slachtoffers van wie de laatste rustplaats niet aanwijsbaar is, worden herdacht.

In de film bezoekt een dochter - begeleid door haar zoon - het graf van haar Joodse moeder op het Nederlands ereveld in Hamburg. Een nicht bezoekt namens haar opa, die vlak voor de opnamen overleed, het graf van een broer van haar opa op het Nederlands ereveld Mill Hill in Londen. Een Engelse weduwe van een Nederlandse oorlogsvlieger, die begraven ligt op het ereveld Orry-la-Ville, vertelt over hun korte tijd samen en de zoon die zij kregen. Een dochter bezoekt het graf van haar vader op Sicilië en vertelt over hun gelukkige tijd in Nederlands-Indië.



Gedenksteen met de namen van Nederlandse oorlogsslachtoffers op het ereveld in Hannover
Gedenksteen met de namen van Nederlandse oorlogsslachtoffers op het ereveld in Hannover



Geef de oorlogsslachtoffers een gezicht

In het Slachtofferregister van de Oorlogsgravenstichting kunnen portretfoto's en korte verhalen over oorlogsslachtoffers opgenomen worden. Inmiddels zijn ruim 1000 portretfoto's in het register te zien. Deze foto's en verhalen worden veelal door familieleden van de slachtoffers verstrekt. Daarnaast krijgt de Stichting ook van andere organisaties, zoals het ministerie van Defensie, en belangstellenden foto's aangereikt.




De heer Suyanto neemt het certificaat in ontvangst
De heer Suyanto neemt het certificaat in ontvangst

Directeur Indonesië reikte zilveren en gouden medaille uit

Op 2 juli 2012 reikte de heer P. Steenmeijer, Directeur Indonesië van de Oorlogsgravenstichting, een zilveren medaille uit aan metselaar Suyanto in de Simultaankerk op het Nederlands ereveld Menteng Pulo in Jakarta. Een dag later reikte hij een gouden medaille uit aan arbeider Agus Suhaya op het Nederlands ereveld Pandu in Bandung. Bij beide gelegenheden sprak de heer Steenmeijer de jubilarissen toe ten overstaan van de opzichter en de aangetreden bemanning van de erevelden. In zijn toespraak vertelde over hun 25-jarige respectievelijk 35-jarige loopbaan bij de Oorlogsgravenstichting. Bij de medaille hoort een oorkonde waarop in het Bahasa Indonesia de bijzondere verdiensten van de heren vermeld staan en de grote waardering van de Stichting onder woorden wordt gebracht. Ook kregen zij een jubileumgratificatie uitgekeerd. Een traditionele selamatanmaaltijd sloot de bijeenkomsten af.



De heren Steenmeijer en Agus Suhaya scheppen op tijdens de maaltijd
De heren Steenmeijer en Agus Suhaya scheppen op tijdens de maaltijd



Olympische ringen
Olympische ringen

Olympische Spelen 2012 Londen

De Olympische Spelen, 's werelds grootste sportevenement, waaraan duizenden sporters, waaronder 178 Nederlanders, deelnemen zijn begonnen in Londen. De deelnemers strijden voor medailles en eeuwige roem. Sinds het organiseren van de spelen in 1896 hebben ruim 2500 Nederlanders aan de spelen deelgenomen. Tenminste 32 Nederlandse olympiërs zijn omgekomen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hun namen zijn terug te vinden in het Slachtofferregister van de Oorlogsgravenstichting. U hoeft de namen niet te weten om die te kunnen opzoeken. U selecteert eenvoudig de categorie Olympische deelnemer en voert de zoekopdracht uit. U krijgt dan een alfabetisch overzicht van alle namen. Vervolgens klikt u op de naam van het slachtoffer om de details te bekijken.

In Londen worden de spelen nu voor de derde keer georganiseerd. Dit gebeurde eerder al in 1908 en 1948. Nederlandse deelnemers aan de spelen in 1908 waren onder anderen Isidore Goudeket, Lion van Minden en Jacob van Moppes. De heer Goudeket was turner en nam deel aan de zevenkamp. Hij behaalde destijds de 62e plaats met 159 punten. Lion van Minden was schermer en nam deel aan sabel individueel. Jacob van Moppes was worstelaar en kwam uit in de klasse lichtgewicht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden deze Joodse Nederlanders door de Nazi's vervolgd en omgebracht in vernietigingskampen in Polen. Goudeket en Van Moppes in Sobibor en Van Minden in Auschwitz.

Twee Nederlandse Olympiërs die in de oorlog als verzetsstrijder zijn omgekomen, zijn Jhr.Mr. E.W. de Jonge en Prof.Ir. R.L.A. Schoemaker. Jonkheer De Jonge was roeier en maakte deel uit van de Twee met stuurman. Hij nam deel aan de spelen van Berlijn in 1936. Professor Schoemaker was schermer en nam deel aan sabel individueel op de spelen van Londen in 1908. Jhr. De Jonge werd omgebracht in een gevangenis in Rawicz en prof. Schoemaker in het concentratiekamp Sachsenhausen.

Bron: Olympisch Oranje van Ton Bijkerk



Uitzending gemist?

Heeft u de uitzending van de film 'Want elk graf heeft z'n verhaal' deel 3 Europa gemist? De film is verkrijgbaar op DVD.

In dit derde deel van de serie staat het werk van de Oorlogsgravenstichting in Europa centraal. Na de Tweede Wereldoorlog zijn de lichamen van duizenden Nederlandse oorlogsslachtoffers die buiten Nederland in Duitse gevangenschap overleden, gerepatrieerd naar Nederland en herbegraven. De individuele graven van Nederlandse oorlogsslachtoffers die achterbleven zijn later door zorg van de Oorlogsgravenstichting geconcentreerd op erevelden. Zo ontstonden de erevelden in Duitsland, Engeland, Frankrijk, Noorwegen en Oostenrijk, waar in totaal ruim 4000 oorlogsslachtoffers begraven liggen. Op deze erevelden liggen concentratiekampslachtoffers en andere slachtoffers van het naziregime begraven, maar ook militairen die vanuit Engeland deelnamen aan de strijd. Daarnaast staan op de erevelden monumenten waarmee bijna 2000 slachtoffers van wie de laatste rustplaats niet aanwijsbaar is, worden herdacht.

In de film bezoekt een dochter - begeleid door haar zoon - het graf van haar Joodse moeder op het Nederlands ereveld in Hamburg. Een nicht bezoekt namens haar opa, die vlak voor de opnamen overleed, het graf van een broer van haar opa op het Nederlands ereveld Mill Hill in Londen. Een Engelse weduwe van een Nederlandse oorlogsvlieger, die begraven ligt op het ereveld Orry-la-Ville, vertelt over hun korte tijd samen en de zoon die zij kregen. Een dochter bezoekt het graf van haar vader op Sicilië en vertelt over hun gelukkige tijd in Nederlands-Indië.



Erespeld van de Oorlogsgravenstichting uitgereikt aan Meine Veenstra

Op vrijdag 3 augustus 2012 kreeg, tijdens zijn afscheidsreceptie op het gemeentehuis van de gemeente Gaasterlân-Sleat Dubbelstraat 1 te Balk, de heer M.P. Veenstra, oud-consul van de Oorlogsgravenstichting, een zilveren erespeld van de Oorlogsgravenstichting opgespeld door de heer D. Lagemaat, inspecteur van de Stichting.

De heer Veenstra heeft dit ereteken gekregen voor zijn 16-jarige consulschap. Al die jaren was hij de “ogen en oren”van de Stichting in de gemeente Gaasterlân-Sleat. Als lokaal vertegenwoordiger van de Oorlogsgravenstichting droeg de heer Veenstra zorg voor de in- en externe contacten met betrekking tot het onderhoud van de oorlogsgraven. De gemeente Gaasterlân-Sleat heeft 6 Nederlandse oorlogsgraven en 18 geallieerde oorlogsgraven. De heer Veenstra heeft dit werk sinds eind 1995 op een goede wijze en met veel inzet gedaan.

De Oorlogsgravenstichting is op 13 september 1946 in het leven geroepen en oefent wereldwijd toezicht uit op het onderhoud van bijna 50.000 Nederlandse oorlogsgraven. Deze graven liggen verspreid over vijf continenten, in meer dan 50 landen. In Nederland alleen al zorgt de Stichting voor het onderhoud van 12.060 verspreid liggende oorlogsgraven in meer dan 1000 plaatsen. Het gaat hier om 2.151 Nederlandse, 7.944 gemenebest en 1.965 andere geallieerde oorlogsgraven.

In bijna elke gemeente in Nederland bevindt zich wel een oorlogsgraf. Doordat de Stichting ter plekke niet altijd zelf haar zaken kan behartigen, is het consulsysteem ingesteld. Sinds 1964 wordt de Oorlogsgravenstichting bij de uitvoering van haar statutaire taken bijgestaan door bijna 400 consuls. De consuls, die meestal in dienst zijn van een gemeente, worden officieel benoemd door de burgemeester. Bij het verlaten van de gemeentelijke dienst stopt ook het consulschap.



Monument Zeetransporten op het ereveld Leuwigajah
Monument Zeetransporten op het ereveld Leuwigajah

TV-documentaire over Japanse krijgsgevangenenschepen, de Hell-Ships.

Op 15 augustus 2012 wordt bij het Indisch Monument aan de B.M. Teldersweg in Den Haag de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 herdacht. Deze dag betekende het einde van de oorlog in Zuidoost-Azië en tevens van de Tweede Wereldoorlog voor het Koninkrijk der Nederlanden. De herdenking wordt georganiseerd door de Stichting Herdenking 15 augustus 1945. De NOS zendt een live-reportage van de herdenking uit. Hierna wordt een documentaire over de zogeheten Hell Ships uitgezonden. Deze film is gemaakt door Kees Maaswinkel in samenwerking met het Veteraneninstituut in Doorn.

De documentaire vertelt het verhaal van 6600 Nederlandse en Britse krijgsgevangenen die met deze Hell Ships van Java naar de Molukken en Flores werden verscheept, waar ze voor de Japanners vliegvelden moesten aanleggen. Circa 2200 van hen overleefden dat niet. Ze stierven door gebrek aan water, voedsel en medicijnen en door mishandeling. Ongeveer 1500 van hen stierven op zee, waarvan ruim 1000 als gevolg van torpederingen en bombardementen van de schepen door geallieerde onderzeeërs en vliegtuigen. De Nederlandse krijgsgevangenen die bij zo een transport omgekomen zijn, worden herdacht door middel van het Monument Zeetransporten op het Nederlands ereveld Leuwigajah in Cimahi, Java. In de film zijn ook beelden te zien van het Ambon War Cemetery waar onder andere 185 Nederlandse krijgsgevangenen begraven liggen. Deze graven zijn ingericht door de Oorlogsgravenstichting en worden op basis van wederkerigheid onderhouden door onze Engelse zusterorganisatie, de Commonwealth War Graves Commission.


Herdenking einde Tweede Wereldoorlog op het ereveld Menteng Pulo te Jakarta

Op 15 augustus 2012 laat in de middag vond op het Nederlands ereveld Menteng Pulo te Jakarta de jaarlijkse herdenking plaats van het einde van de Tweede Wereldoorlog. Plm 45 belangstellenden woonden de plechtigheid bij.

 In de Simultaankerk op het ereveld Menteng Pulo heette de directeur Indonesië van onze Stichting, de heer Peter Steenmeijer, de aanwezigen welkom. In zijn toespraak gaf de heer Steenmeijer een historisch overzicht. Hij wees erop dat de Slag in de Javazee 70 jaar geleden niet alleen de deur naar Java voor de invallende Japanse troepen open zette maar ook indirect het einde inluidde van Nederland als koloniale mogendheid in de Oost, gevolgd door de Indonesische vrijheidsstrijd en onafhankelijkheid. Voorts vertelde hij over het leed in de Japanse kampen en het verloop van de strijd, culminerend in het afwerpen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki, waarna de onvoorwaardelijke capitulatie van het Japanse keizerrijk op 15 augustus 1945 volgde. Hij gaf aan dat die datum weliswaar het einde betekende van de Tweede Wereldoorlog maar geenszins de bevrijding betekende voor de Nederlanders in het voormalig Nederlands-Indië: twee dagen later riep Soekarno namelijk de onafhankelijkheid van Indonesië uit en een lange periode van geweld met veel slachtoffers aan beide zijden volgde. Na de heer Steenmeijer was het woord aan de tijdelijk zaakgelastigde, mevrouw Annemieke Ruigrok. Zij noemde in haar toespraak het feit dat ze het ereveld Menteng Pulo voor het eerst precies 25 jaar geleden bezocht, bij de herdenkingsplechtigheid op 15 augustus 1987. “Toen en nu en alle andere keren dat ik hier was – iedere keer weer maakt het ereveld grote indruk op mij”, zo gaf zij aan.

Voorts benadrukte mevrouw Ruigrok dat het belangrijk is dat alle namen van alle slachtoffers worden gekend, niet alleen door de naaste familie, maar door iedereen.

Zij vervolgde: “Daarom ligt sinds 1960 in het gebouw van de Tweede Kamer, onze volksvertegenwoordiging, de Erelijst van Gevallenen, het boek met de namen van 18.000 mensen die in de Tweede Wereldoorlog als militair of als verzetsstrijder voor het Koninkrijk der Nederlanden zijn gevallen. Op die Erelijst staan ook de namen van omgekomen leden van het KNIL en van het Indisch verzet. Gisteren, tijdens de jaarlijkse herdenking van de capitulatie van Japan in het Nederlandse parlement, is die lijst aangevuld met het Papieren Herdenkingsmonument, een boek dat de namen bevat van elfduizend vijfhonderd mannen, vrouwen en kinderen die als gevolg van de Japanse bezetting in Nederlands-Indië om het leven zijn gekomen”.

Na een stille tocht over het ereveld werden drie kransen gelegd bij het vlaggenmonument. Mevrouw Ruigrok legde de eerste krans namens het Koninkrijk der Nederlanden. De defensieattaché, kapitein ter zee Pieter Heijboer, legde de tweede krans namens het Ministerie van Defensie, terwijl de assistent-defensieattaché, sergeant-majoor Fred Rambi, de derde krans legde namens de Stichting Herdenking 15 augustus 1945. De kranslegging werd gevolgd door een minuut stilte, waarna alle aanwezigen bloemen kregen uitgereikt om neer te leggen bij individuele graven.

Voor aanvang van de herdenkinsplechtigheid legde de heer Peter Steenmeijer, in zijn hoedanigheid als oud-voorzitter van het (toenmalige) Comité Birma-Siam Spoorweg, een krans aan de voet van het Birma-Siamkruis in de Simultaankerk, op verzoek van de Stichting Herdenking Birma-Siam Spoorweg en Pakan Baroe Spoorweg. Tevens werd een krans gelegd op het ereveld Leuwigajah in Cimahi.




Een schilderij van het vlagincident in Surabaya
Een schilderij van het vlagincident in Surabaya

Bersiapperiode in Nederlands-Indië

Na de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 ontstond er in Nederlands-Indië een machtsvacuüm. De Japanners hadden zich onvoorwaardelijk overgegeven en het gezag werd waargenomen door de Geallieerden, maar die hadden onvoldoende troepen beschikbaar om Nederlands-Indië te bezetten. De Nederlandse autoriteiten en militairen verbleven nog in Japanse gevangenschap en waren te verzwakt om direct het Nederlandse gezag in Indië te kunnen herstellen. Van deze situatie maakten de Indonesiërs Soekarno en Hatta gebruik om de onafhankelijkheid van de Republiek Indonesië uit te roepen op 17 augustus 1945. Jonge Indonesiërs die vreesden dat het koloniale gezag van Nederland hersteld zou worden, traden op om dit te voorkomen. Zowel overlevenden van de Japanse kampen als mensen die buiten de kampen gebleven waren, werden geconfronteerd met extreem geweld. In deze periode, die de BERSIAP wordt genoemd, zijn honderden, zo niet duizenden, Nederlanders, Indo-Europeanen en Chinezen op een gruwelijke wijze omgebracht. Van de meeste slachtoffers zijn de lichamen nooit teruggevonden. Anderen kregen een laatste rustplaats op een van de Nederlandse erevelden op Java.

In opdracht van Omroep Max maakte Pia Media een tweedelige documentaire over deze vergeten periode in het voormalige Nederlands-Indië. In de documentaires genaamd Archief van Tranen zien we beelden van de graven van Bersiapslachtoffers op de erevelden op Java. Ook worden nabestaanden en ooggetuigen geïnterviewd.


Buitenlandse vrijwilligers werken aan de vrede op het ereveld Loenen

In samenwerking met de Stichting Internationale Vrijwilligersprojecten (SIW) organiseert de Oorlogsgravenstichting een vrijwilligersproject op het Nederlands ereveld Loenen op de Veluwe. In de periode van 18 augustus tot 1 september 2012 werkt een groep internationale jongeren uit onder andere Turkije, Spanje, Armenië, Wit-Rusland en België mee aan het onderhoud van het ereveld. Het ereveld biedt een laatste rustplaats aan bijna 4000 Nederlandse oorlogsslachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog en Nederlandse militairen en burgers die sindsdien zijn omgekomen bij humanitaire en vredesmissies. De erevelden zijn niet alleen van belang voor nabestaanden van oorlogsslachtoffers, maar vervullen ook een bredere maatschappelijke rol om de geschiedenis niet te vergeten. De jongeren doorlopen een twee-weeks programma dat bestaat uit een combinatie van praktisch onderhoudswerk en inhoudelijke workshops, discussie en debat over conflict, vrede en diversiteit. Op maandag 27 augustus vindt er een ontmoeting plaats met leerlingen van een klas van de Koninklijke Scholengemeenschap in Apeldoorn.

De werkzaamheden op het ereveld bestaan onder andere uit het ophogen van verzakte grafstenen, het schoonmaken van stenen en het inschilderen van letters op de stenen zodat de namen goed leesbaar blijven. Ook kan er geholpen worden met snoeiwerkzaamheden aan struiken en onderhoud aan paden. Daarnaast worden er uitstapjes georganiseerd naar Rhenen en Den Haag om het werk van de Oorlogsgravenstichting en de Nederlandse geschiedenis beter te leren kennen. Het project wordt mede mogelijk gemaakt door de gemeente Apeldoorn.


Oorlogsgravenstichting partner bij de zoektocht naar de O13

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verloor de Koninklijke Marine zeven onderzeeboten. Zes verdwenen spoorloos. Vijf zijn er inmiddels teruggevonden. De O13 is de laatste nog niet teruggevonden onderzeeboot. Sinds juni 1940 ligt het wrak ergens op de bodem van de Noordzee. Wat er precies met de O13 is gebeurd is een groot mysterie. Experts zijn druk bezig de locatie van het wrak te bepalen. Dit jaar zal er een expeditie worden uitgerust om het wrak daadwerkelijk te gaan vinden. Wordt het mysterie van de O13 eindelijk opgelost? Komen we eindelijk te weten waar het zeemansgraf van de 34 opvarenden zich bevindt? Komt de O13 eindelijk thuis en is ze niet meer Still On Patrol?

Your Media en In2content hebben de handen ineen geslagen om in eigen beheer een film te maken van de zoektocht naar de O13 en het verhaal rondom haar mysterieuze verdwijning. De bedrijven bestaan uit ervaren vakmensen, elk met haar eigen expertise. Voor de film zijn de makers nog opzoek naar nabestaanden van de omgekomen opvarenden van de O13. Ook zijn de makers op zoek naar foto en filmmateriaal van de opvarenden en/of de O13. Kunt u helpen? Of heeft u interessante informatie, die kan helpen bij het maken van de film? Neem dan telefonisch contact op telefoonnummer 035-647 3939 of mail naar info@o13stillonpatrol.nl


Hr.Ms. O13 op patrouille
Hr.Ms. O13 op patrouille



Fototentoonstelling Ereveld Loenen

Aan de Groenendaalseweg 64 in Loenen (Veluwe) was geen militaire basis, er waren geen oorlogshandelingen, toch is het een plek waar oorlogen sporen hebben nagelaten en nog steeds nalaten: het Nederlands Ereveld Loenen. Het ereveld is geen gewone oorlogsbegraafplaats. De grafstenen staan er niet in strakke rijen op een vlak grasveld, maar liggen in het bos, verspreid langs slingerende paden. Er zijn oorlogsslachtoffers begraven, mannen, vrouwen, kinderen, maar ook militairen, uit de Tweede Wereldoorlog en van vredesmissies, zoals in voormalig Joegoslavië en Afghanistan. Een fototentoonstelling in het informatiecentrum vertelt het verhaal van een aantal van deze militairen.

In het kader van het Erfgoedfestival Gelegerd in Gelderland heeft de Oorlogsgravenstichting in het informatiecentrum van het ereveld een fototentoonstelling ingericht die militairen uit verschillende oorlogen en conflicten letterlijk een gezicht geven. De gezichten zijn afgebeeld met in het kort hun levensverhaal. Aan de hand van deze bijzondere portretten wordt aanschouwelijk gemaakt wat oorlog teweeg brengt. Voor bezoekers wordt duidelijk dat vrede en vrijheid een hoge prijs hebben. Bij de tentoonstelling hoort een plattegrond van het ereveld waarop de graven van de slachtoffers van wie een portret in het informatiecentrum hangt, staan aan gegeven. Aan de hand van deze plattegrond kunnen bezoekers een wandeling langs de graven maken. De fototentoonstelling is nog te zien tot 1 oktober 2012.




Een bezoeker bekijkt de persoonlijke portretten
Een bezoeker bekijkt de persoonlijke portretten

Ereveld Loenen en Open monumentendag 2012

Ereveld Loenen en Open Monumentendag 2012 Zondag 9 september. Open Monumentendag is een jaarlijks evenement in het tweede weekend van september, waarbij duizenden monumenten in Nederland gratis toegankelijk zijn voor publiek.

Open Monumentendag is in 26 jaar uitgegroeid tot één van de grootste culturele evenementen van Nederland. Het thema dit jaar is Groen van Toen.

De Oorlogsgravenstichting nodigt kinderen en uiteraard hun ouders/verzorgers, graag uit om op zondag 9 september naar het ereveld Loenen te komen. Wij vinden het belangrijk dat kinderen spelenderwijs kennis maken met de verhalen en de herinneringen van de 2e wereldoorlog. Zo kunnen de kinderen na het bezoek aan de graven een spreekbeurt houden of een graf adopteren.

Op zondag is er een gids aanwezig voor een rondleiding, er is een speurtocht uitgezet die de kinderen (vanaf 8 jaar) kunnen invullen en een heliumballon kan worden opgelaten. Graag tot zondag 9 september.



Heropening ereveld Rusthof te Amersfoort

Na maanden van intensieve voorbereiding en overleg met zowel onze zusterorganisatie de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) en de Gemeentelijke en Provinciale autoriteiten, is het moment van de heringebruikname daar.

Op woensdag 19 September aanstaande zal in bijzijn van de President van de Oorlogsgravenstichting(OGS) de heer mr. R. Croll en Commissioner van de CWGC, Mrs. Sara Jones, de Burgemeesters van Leusden en Amersfoort en enkele Ambassadeurs, de “rededication ceremony” worden uitgevoerd. Om 11 uur ’s ochtends vindt de ceremonie plaats, waarbij u van harte welkom bent.

De aanleiding voor de totale renovatie van het CWGC ereveld was de sterk verslechterde staat waarin het geheel was komen te verkeren. De inmiddels reusachtige bomen drukten met hun wortelpartijen de graven opzij en paden kwamen hierdoor omhoog. Een buitengewoon positieve samenwerking tussen zowel de autoriteiten van Amersfoort en de Provincie Utrecht, de CWGC en de OGS heeft uiteindelijk geresulteerd in het prachtige eindresultaat zoals dat nu te zien is.

Behalve dat het CWGC ereveld opnieuw in gebruik zal worden genomen, wordt tijdens de ceremonie ook aandacht geschonken aan het volledig gerenoveerde Nederlandse Ereveld dat ook op begraafplaats Rusthof is gelegen. Alle grafstenen op dit veld zijn vervangen en de borders zijn opnieuw aangelegd, wat een zichtbare verbetering is.

Vol trots kunnen we zeggen dat begraafplaats Rusthof weer een memorabele plaats is om naar toe te gaan, nu en in de toekomst.



Bomen gekapt op Militair ereveld Grebbeberg

In verband met renovatiewerkzaamheden op de Grebbeberg die in oktober zullen aanvangen, zijn er in de week van 17 t/m 21 september 2012 uit voorzorg vijf beuken gekapt door medewerkers van de Grebbeberg.

Eind september wordt er begonnen met het vervangen van 50 grafstenen in rij 10 die inmiddels de tand des tijds niet meer konden doorstaan. Deze stenen zullen vervangen worden door nieuwe Botticino stenen waar de Oorlogsgravenstichting sinds het begin van dit jaar mee werkt.

De beuken die nu verwijderd zijn, stonden helaas op de verkeerde plaats en zouden met hun wortelgroei in de nabije toekomst een groot probleem zijn gaan vormen voor de graven.



De winnende tekening
De winnende tekening

Antwoorden speurtocht ereveld Loenen op de Open Monumentendag 9 september 2012

1) Antwoord: Douglasspar

2) Antwoord: Bijvoorbeeld een Menhir (zoals in Asterix en Obelix), maar kan ook in je fantasie een dier zijn.

3) Antwoord: Dr. Van Anrooy is de oprichter van de Oorlogsgravenstichting.)

4) Antwoord: Rhododendron

5) Antwoord: 143

6) Antwoord: Het Hendrik Muller Vaderlandsch Fonds

7) Antwoord: Op 4 mei en 15 augustus

8) Antwoord: Hertogs Heide, Cross of Sacrifice

9) Antwoord: Eik

10) Antwoord: Kraaiheide

11) Antwoord: 3847, door herbegrafenissen neemt dit aantal toe.

12) Antwoord: J. van Putten.

13) Antwoord: Het is neergezet voor de onbekende verzetsstrijder.

14) Antwoord: De Nederlandse Leeuw

15) Antwoord: Tarakan

16) Antwoord: 92

Tekenopdracht Vallende Man

17) Antwoord: De heer Cor van Kralingen.

18) Antwoord: B(ernardus) IJzerdraat.

19) Antwoord: open vraag.

20) Antwoord: open vraag.

21) Antwoord: Prinses Wilhelmina

De mooiste tekening werd gemaakt door Emma Rogier 13 jaar uit Apeldoorn. Gefeliciteerd!



Heropening ereveld Rusthof te Amersfoort

Afgelopen woensdag 19 september is op begraafplaats Rusthof een zeer bijzondere ceremonie uitgevoerd. Na maanden van overleg tussen de Commonwealth War Graves Commission (CWGC), de Oorlogsgravenstichting (OGS en vertegenwoordiger namens de CWGC in Nederland) , de gemeenten Amersfoort, Oude Leusden en de Provincie Utrecht, kon met de renovatie werkzaamheden van het CWGC ereveld, en het Nederlandse ereveld, op begraafplaats Rusthof aangevangen worden.

De inmiddels volwassen douglassparren die op het ereveld stonden en de graven ernstig bedreigden, konden worden verwijderd en een totale renovatie van het veld kon worden uitgevoerd.

Afgelopen woensdag vond, in het bijzijn van Burgemeester Vermeulen van Leusden en Burgemeester Bolsius van Amersfoort, Mrs. Sara Jones, Commisioner van de CWGC, de heer Robert Croll, President van de Oorlogsgravenstichting en vele ambassadeurs van de Gemenebestlanden een herdenkingsplechtigheid plaats. Tijdens de herdenkingsplechtigheid spraken Burgemeester Vermeulen, Mrs. Sara Jones, en de heer Croll hun bewondering uit over het fantastische eindresultaat van het renovatieproject op begraafplaats Rusthof en de wijze waarop dit project tot stand was gekomen.

Allen waren zeer te spreken over de voorbeeldige samenwerking die CWGC, OGS, lokale autoriteiten en de Provincie Utrecht ten toon hadden gespreid om tot het beoogde eindresultaat te komen. Rusthof is een begraafplaats die met trots, voor nu en in de toekomst, de vele slachtoffers, die vielen voor de vrijheid van ons allen, op een gedenkwaardige plaats kan blijven eren. Na de toespraken die gehouden werden, werd de Last Post geblazen door de 48th Highlanders of Holland, Pipes and Drums Band, gevolgd door het lezen van de Exhortation, an act of Rememberance, door Captain Lambourn, Defensie Attache van de Ambassade van het Verenigd Koninkrijk. Hierna volgde nog het spelen van “The flowers of the Forest”, een “Lament” uitgevoerd op Doedelzak door de 48th Highlanders of Holland.

Met het leggen van de kransen en het blazen van het “Reveille”, kwam er een einde aan een zeer waardige en ingetogen ceremonie.



Nabestaanden Dakota-ramp bezoeken Nederlands ereveld Kembang Kuning op Java

Op 2 januari 1961, ten tijde van de Nieuw-Guineacrisis, stortte een Dakota (nr 079) van het vliegtuigsquadron 321 van de Marineluchtvaartdienst (MLD) neer in de baai van Biak in Nederlands Nieuw-Guinea. Oorzaak van de ramp was het voortijdig ontbranden van een parachutefakkel. Alle vijf bemanningsleden kwamen hierbij om het leven. Drie stoffelijke overschotten werden direct na de ramp geborgen; zij werden later herbegraven op het Nederlands ereveld Kembang Kuning in Surabaya. Twee andere slachtoffers vonden een zeemansgraf. De Koninklijke Marine verzorgde onlangs, in samenwerking met de Oorlogsgravenstichting, een reis voor een groep nabestaanden naar Java en Biak.

Tijdens die reis werd op 27 september 2012 een bezoek gebracht aan het ereveld Kembang Kuning. De Nederlandse consul te Surabaya, mevrouw Sylvia Pangkey, woonde de plechtigheid bij als officieel vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden. De directeur van onze Stichting in Indonesië, de heer Peter Steenmeijer, verwelkomde de gasten in de pendopo waarna hij hen verzocht hem te volgen naar het MLD-monument. Daar werden bij aanvang van de herdenkingsceremonie door Desiree Mulder, dochter van de omgekomen tweede vlieger sergeant Mulder, volgens marinetraditie ‘acht glazen’ geslagen op de scheepsbel van Hr.Ms. Java, een van de schepen die ten onder zijn gegaan tijdens de Slag in de Javazee. Vervolgens legden haar moeder, mevrouw Mulder, en de heren Ben Smits en Nout Immers namens de groep nabestaanden een krans aan de voet van het MLD-monument, waarna een minuut stilte in acht werd genomen. Ten slotte werden individuele bloemstukken gelegd bij de graven van de oorlogsslachtoffers en bij het monument met de bronzen platen met namen van omgekomen MLD-personeel dat geen aanwijsbaar graf heeft. Op 29 september vond het tweede en tevens afscheidsbezoek aan het ereveld plaats. Daarna werd de reis via Jakarta voortgezet naar Biak.


Het Marineluchtvaartdienst monument op het ereveld LKembang Kuning
Het Marineluchtvaartdienst monument op het ereveld LKembang Kuning



Schutterij St. Joris brengt eregroet aan gevallen schutter

Op zaterdag 13 oktober 2012 brachten leden van de Koninklijk Erkende Schutterij St. Joris uit Wessem een bezoek aan het Militair ereveld Grebbeberg en de daar gelegen oorlogsgraven. Geweerdragende leden en officieren van de Schutterij exerceerden op het ereveld, waarbij het vaandel van de ruim 400 jaar oude schutterij werd meegedragen. Bij het oorlogsgraf van soldaat J.H. Leevels, die geboren is in Wessem en sneuvelde op de Grebbeberg op 12 mei 1940, werd een eregroet gebracht. Na de kranslegging kregen de leden van de schutterij een rondleiding over de Grebbeberg.

In de Middeleeuwen was een schutterij een militie gevormd door burgers. Zij hielpen de stad te beschermen en de orde te handhaven bij oproer. De schutterijen werden ingedeeld naar het wapen dat zij gebruikten: een handboog, kruisboog of geweer. Door de eeuwen heen hebben de schutterijen een belangrijke rol gespeeld. Rembrandt van Rijn schilderde in de 17e eeuw een beroemd schutterstuk, genaamd de Nachtwacht. Toen in 1901 in Nederland de Landweer-wet werd aangenomen, werden de schutterijen ontbonden. Hiervoor in de plaats kwam toen een reserveleger van dienstplichtigen en vrijwilligers. Om de traditie van de opgeheven schutterijen levend te houden werden folkloristische schutterijen opgericht.


Leden van de Schutterij St. Joris uit Wessem brengen een eregroet
Leden van de Schutterij St. Joris uit Wessem brengen een eregroet



Peter van der Graaf 1946-2012
Peter van der Graaf 1946-2012

Oud-algemeen directeur Oorlogsgravenstichting overleden

Op woensdag 31 oktober 2012 is schout-bij-nacht bd. P.C. van der Graaf, oud-algemeen directeur van de Oorlogsgravenstichting, op 66-jarige leeftijd onverwachts overleden. Peter van der Graaf was van 2002 tot en met 2009 directeur van de Oorlogsgraven-stichting. 'De mooiste en dankbaarste baan die er is' zei hij regelmatig. Peter was een gedreven en toegewijd man die altijd op zoek was naar nieuwe uitdagingen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat hij na een carrière van 32 jaar bij de Koninklijke Marine werd aangesteld als directeur van de Oorlogsgravenstichting. Met veel charme en een duidelijk doel voor ogen heeft hij voor de professionalisering gezorgd binnen de Stichting.

Bij zijn aantreden kreeg Peter van der Graaf bijna direct te maken met de periodieke evaluatie voor de vaststelling van de jaarlijkse subsidie verstrekt door het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, welke hij naar tevredenheid wist af te ronden. Ook introduceerde hij een nieuwe begrotingssystematiek bij de Stichting, waaraan een meerjarenplanning van de werkzaamheden werd gekoppeld. Tot slot heeft hij een nieuwe organisatiestructuur ingevoerd in 2009.

Peter was niet alleen een bevlogen, maar ook een zeer menselijke directeur. Zijn deur stond letterlijk en figuurlijk altijd open voor de medewerkers en dan had hij een luisterend oor voor zowel zakelijke als persoonlijke vragen en verhalen. Na zijn vertrek in 2009 bleef Peter op vrijwillige basis bij de Stichting betrokken. Zo verzorgde hij lezingen over het werk en gaf hij rondleidingen op begraafplaatsen en erevelden. Gellius Flieringa, algemeen directeur van de Oorlogsgravenstichting, over Peter van der Graaf: 'Ik ken Peter al vele jaren en heb met zeer veel plezier met hem samengewerkt zowel bij de Koninklijke Marine als bij de Oorlogsgravenstichting. Daarbij heb ik hem leren kennen als een enthousiast en betrokken mens die altijd vele initiatieven ontplooide en openstond voor veranderingen. Ik kijk met veel waardering terug op de keren dat wij hebben samengewerkt en ben hem dankbaar voor alle steun die ik van hem heb mogen ervaren.'.

Bestuur, directie en medewerkers van de Oorlogsgravenstichting in Nederland en Indonesië zijn Peter veel dank verschuldigd voor zijn jarenlange inzet en de veranderingen die hij teweeg heeft gebracht. Wij zullen zijn sympathieke en hartelijke persoonlijkheid in dankbare herinnering houden. Wij wensen zijn vrouw Marlies en de rest van de familie veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.


Peter en Marlies van der Graaf bij een rondleiding op het Militair ereveld Grebbeberg
Peter en Marlies van der Graaf bij een rondleiding op het Militair ereveld Grebbeberg



Pelgrimsreis naar Thailand in 2012

Van 19 november tot en met 27 november 2012 organiseerde de Oorlogsgravenstichting een pelgrimsreis naar Thailand. 15 Nabestaanden van oorlogsslachtoffers die begraven liggen op de erevelden Chungkai en Kanchanaburi namen hieraan deel. De begeleiding vanuit Nederland bestond uit een arts, een geestelijke en een medewerker van de Oorlogsgravenstichting. In Thailand werd gebruik gemaakt van de diensten van een lokale gids.

De Oorlogsgravenstichting (OGS) organiseert sinds 1969 pelgrimsreizen voor nabestaanden naar erevelden in het Verre Oosten. Naast het bezoek aan de erevelden wordt tijd uitgetrokken voor het bezichtigen van enige historische plaatsen. Tijdens deze reis werd het Koninklijk Paleis in Bangkok bezocht en enkele Boeddhistische tempels. Er was tevens gezorgd voor de nodige rustpunten om de opgedane indrukken te kunnen laten bezinken. Hoofddoel van de reis was het bezoek aan de Nederlandse oorlogsgraven op de erevelden Chungkai en Kanchanaburi.


Deelnemers aan de pelgrimsreis naar Thailand in de lobby van het hotel
Deelnemers aan de pelgrimsreis naar Thailand in de lobby van het hotel

Gouden medaille voor medewerker kantoor Indonesië

De heer Oesman Saibin, werkzaam op het kantoor van onze Stichting te Jakarta, ontving op 13 december 2012 uit handen van de heer Peter Steenmeijer, directeur Indonesië van de Oorlogsgravenstichting, een gouden medaille ter gelegenheid van zijn 35-jarig ambtsjubileum. Naast de medaille ontving de jubilaris een oorkonde en een bonus ter grootte van een bruto maandsalaris. De uitreiking vond plaats op het kantoor van de Stichting te Jakarta in aanwezigheid van alle medewerkers van het kantoor.

In zijn toespraak tot de heer Oesman ging de heer Steenmeijer in op de lange en trouwe staat van dienst van de heer Oesman. Na afloop kreeg de jubilaris traditiegetrouw de top van de nasi kuning (gele rijst) aangeboden tijdens een gezamenlijke selamatanmaaltijd.


De heer Steenmeijer overhandigt de heer Oesman Saibin een gratificatie
De heer Steenmeijer overhandigt de heer Oesman Saibin een gratificatie

Jeugdwebsite van de Oorlogsgravenstichting genomineerd voor Geschiedenis Online Prijs

De Jeugdwebsite van de Oorlogsgravenstichting www.eenlevenverloren.nl is genomineerd voor de Geschiedenis Online Prijs 2012. De website is een van de vijf kanshebbers om in de rubriek Musea en Themasites aangemerkt te worden als beste site over geschiedenis van het afgelopen jaar. De Geschiedenis Online Prijs is een initiatief van Archieven.nl, Historisch Nieuwsblad en het Nationaal Archief. Op 12 februari 2013 maakt de vakjury van het Nationaal Archief de winner bekend.

Naast de juryprijs wordt ook een publieksprijs uitgereikt. Iedereen kan t/m 8 februari op zijn favoriete website stemmen. De stemmen voor de publieksprijs van de Geschiedenis Online Prijs blijven gestaag binnen stromen. De officiële teller staat op 8830, echter, officieus op 10.500, vergeet daarom vooral niet uw stem te bevestigen! Pas als u uw stem bevestigd heeft, wordt uw stem meegeteld voor de Geschiedenis Online Publieksprijs. Stem en help mee om de jeugdwebsite van de Oorlogsgravenstichting www.eenlevenverloren.nl tot winnaar uit te roepen. Stem nu op www.eenlevenverloren.nl


Militairen van de Bravo Stier Compagnie van 11 Infbat bezoeken het Ereveld Loenen

Op vrijdag 14 december 2012 bezochten militairen van de Bravo 'Stier' Compagnie van 11 Infbat het Ereveld Loenen op de Veluwe. Zij bezochten daar onder andere het graf van eerste luitenant Dennis van Uhm die, samen met soldaat Mark Schouwink, sneuvelde in Uruzgan door een bermbom op 18 april 2008. Van Uhm en Schouwink zijn twee van de 25 Nederlandse militairen die omgekomen zijn tijdens de missie in Afghanistan (2006-2010).

Tijdens de rondwandeling over het ereveld bezochten zij ook de kapel. Deze kapel is oorspronkelijk gebouwd voor het houden van uitvaartdiensten. Tot 1966 is de kapel daar ook daadwerkelijk voor gebruikt. Mede door het plaatsen van een schrijn – in 1972 -met 42 gedenkboeken waarin de namen staan van 130.000 Nederlandse oorlogsslachtoffers van wie de laatste rustplaats niet aanwijsbaar is, kwam het accent op de herinnering te liggen. In 1995, bij de begrafenis van soldaat1 Raviv van Rensen en in 2009, bij de begrafenis van sergeant-majoor Mark Leijsen op het ereveld, is de kapel weer voor een uitvaart gebruikt. Sinds de jaren '80 van de vorige eeuw is het ereveld namelijk niet alleen meer de laatste rustplaats voor slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog. Ook militairen en burgers die omkomen tijdens vredesmissies of crisisoperaties kunnen er worden (her)begraven. Na afloop van de rondwandeling boden de militairen de beheerder een cheque aan als bijdrage voor het onderhouden van de oorlogsgraven.



Bloembollen planten op de Grebbeberg foto Tuin en Landschap
Bloembollen planten op de Grebbeberg foto Tuin en Landschap

Tulpenbollen planten op het Militair ereveld Ereveld Grebbeberg

Ieder jaar rond 4 mei staan op het Militair ereveld Grebbeberg te Rhenen de tulpenbollen in bloei. De Oorlogsgravenstichting en met name de beheerder van het ereveld, de heer C. Willemsen, ontvangt hierover altijd veel complimenten van nabestaanden en bezoekers. De tulpen op het ereveld zijn voorjaarsbloeiende tulpen en worden daarom in de herfstperiode geplant.

Elk jaar planten de medewerkers van het ereveld 5000 tulpenbollen. Het gaat hier om de rode Tulipa Arma, oranje Tulipa Oranjezon en de Tulipa Hermitage. Het is een arbeidsintensief karwei om de tulpen in de beplantingsvakken voor de grafstenen te plaatsen. Gezien het fraaie resultaat rond de herdenkingsdatum 4 mei hebben de medewerkers dit er graag voor over. Dit jaar kregen de mannen op het ereveld hulp van een collega uit Den Haag. Esther Honkoop, medewerkster Dienstverlening en Ondersteuning, kwam een handje helpen.



Disclaimer